mrożona herbata

Czas na herbatę

Gideon odczekał chwilę, a potem powiedział:
- Lady Tilney, mam cały czas tę samą sprawę, co przed osiemnastu laty. Potrzebujemy nieco pani krwi.
- A ja powtórzę raz jeszcze to samo co przed osiemnastu laty. Nie dostaniesz mojej krwi. - Odwróciła się moją stronę. - Ale mogę zaproponować wam herbatę. Przy filiżance herbaty lepiej się rozmawia.
- W takim razie powinniśmy koniecznie napić się herbaty - odrzekł szarmancko Gideon.
Kerstin Gier, "Czerwień rubinu"

Herbata to, zaraz po wodzie, najpopularniejszy napój na świecie. Jest nie tylko aromatyczna i smaczna. Odpowiednio zaparzona zachowuje ważne właściwości lecznicze. Według naukowców jest też najlepszym napojem w trakcie upałów. Kiedy w 1912 roku trafiła na stół bohaterów powieści Kerstin Gier, była już światową damą z bogatą przeszłością :)

Krótko o długiej historii herbaty

Ojczyzną herbaty są Chiny. Legenda głosi, że po raz pierwszy zaparzył herbatę cesarz Shennong. Miało do tego dojść w roku 2737 roku p.n.e. Podobno napar powstał przez... przypadek :) Trudno ocenić, ile jest w tym prawdy. Pierwsze historyczne zapiski z Chin dotyczące herbaty pochodzą z VIII wieku p.n.e., czyli oficjalnie ludzie piją życiodajny napar od około 3 tysięcy lat, z czego ponad połowa przypada wyłącznie na Chiny.

Angielscy przodkowie bohaterów Trylogii Czasu (a warto wiedzieć, że niektórzy mają także korzenie francuskie) mieli pierwszą okazję do wypicia filiżanki herbaty dopiero w drugiej połowie XVII wieku. Słynny i do dziś w wielu brytyjskich domach kultywowany zwyczaj popołudniowego picia herbaty jest jeszcze późniejszy, bo narodził się w XIX wieku. Za osobę, która zapoczątkowała tę tradycję uważana jest księżna Bedford - Anna Maria Russell, która uznała, że między 12.00 a 20.00, kiedy spożywano główne posiłki, człowiek staje się zbyt głodny i warto wprowadzić jeszcze jeden. Z czasem obyczaj popołudniowej herbatki o 17.00, do której podawano też ciasteczka lub kanapki, zagościł na dworze królowej Wiktorii, później wśród arystokracji, a wreszcie także w pozostałych kręgach społecznych.

Na serce, mózg, oczy... Na zdrowie!

Steven G. Pratt, twórca superdiety Rx, wymienia herbatę wśród 14 produktów spożywczych zawierających przeciwutleniacze i inne substancje niezbędne dla zdrowia. Pratt zaleca szklankę herbaty dziennie (bez cukru i mleka, wtedy jest także niekaloryczna!) ze względu na zawartość flawonoidów oraz fluorków. Po co nam one? Obniżają ciśnienie krwi, zapobiegają osteoporozie, zmniejszają ryzyko udaru mózgu i dobrze działają na mięsień sercowy. Te cenne substancje sprawiają, że w czasie upałów herbata jest nawet lepszym napojem od wody!

Kolejną zaletą herbaty, szczególnie podczas okresów wzmożonego wkuwania, jest rodzaj kofeiny - teina, która poprawia nasze samopoczucie i zdolność koncentracji. Pod jednym warunkiem: herbata nie jest parzona zbyt długo!

A jeśli od długiego czytania lub siedzenia przed monitorem bolą nas oczy, możemy położyć na powiekach kompres z zaparzonych herbacianych liści. Zawierają one związki polifenolowe działające przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie. Oczywiście właściwości te znajdziemy także w przyrządzonym wcześniej naparze.

Tajniki parzenia herbaty

Czarną herbatę należy zalewać wrzącą wodą. Jeśli temperatura wody jest niższa niż 100 stopni, cała robota na nic. Parzenie powinno trwać od 3 do 5 minut. Później w naparze zaczyna uwalniać się tanina, która neutralizuje działanie teiny i nadaje herbacie gorzkawy posmak.

Inaczej postępuje się z herbatą zieloną, której nie wolno zalewać wrzątkiem, lecz wodą o temperaturze od 60 do 80 stopni Celsjusza. Parzy się ją maksymalnie przez 3 minuty, za to liście można wykorzystywać do kilkukrotnego parzenia. Według znawców najlepszy jest drugi napar.

Podstawowym składnikiem naparu, poza liśćmi (a czasem kwiatami) herbaty, jest oczywiście woda. Powinna być miękka z małą zawartością wapnia, dlatego najlepiej do parzenia herbaty używać sprawdzonej wody mineralnej. Oczywiście niegazowanej ;)

Zobacz też:
Czewień rubinu na społecznościówkach
Kerstin Gier i jej Trylogia Czasu  
Fragment powieści "Czerwień rubinu"
Trylogia Czasu - miłość, przyjaźń i niebezpieczne przygody
Wywiad z Kerstin Gier - autorką Czerwieni rubinu
Paradoks dziadka czyli niebezpieczeństwa podróży w czasie