Ja zaczęłam rok temu pisac książkę, ale do tej pory nie udało mi się jej skończyc. Za to piszę teksty piosenek, których napisałam już dośc sporo.

        Fakt dużo osób pisze, lepiej, gorzej, ale pisze.  Ja także zaliczam się do tej grupy osób. Zauważyłam, że pisaniem zajmują się głównie uczuciowcy i wrażliwcy i, że jest to etap przejściowy dla nich, dlatego wiele dzieciecych planów zostaje przysypanych puchem nowych zadań, ambicjii. Jest jednak jeszcze druga grupa, która nie daje się porwać nowością rozwoju, lecz zostaje przy starych i tak oto rodzą się pisarze :))).

Skoro najlepiej wychodzą ci opowiadania, to morze zrobisz zbiór nowel? Ja wole takie właśnie książki niż powieści. I sama też piszę.

 Można by zanucić: "pisać każdy może". Cóż, zgadzam się, że dla wielu osób pisanie jest czymś przejściowym. Dzięki poezji radzą sobie z uczuciami młodego wieku, porządkują w głowie. Zawsze lubiłam wymyślać historie. Na początku ich nie spisywałam tylko opowiadałam babci, która śmiała się serdecznie pod nosem. To były dziecięce historyjki. Spisywać zaczęłam je w podstawówce. Wtedy też zamarzyło mi się napisanie prawdziwej książki. Potem zaczęłam pisać o swoich uczuciach, nastolatkach takich jak ja. Dopiero niedawno odkryłam przyjemność jaką daje mi pisanie opowiadań kontrowersyjnych, ironicznych, lekko filozoficznych. Polecam wszystkim piszącym konkursy literackie. Pozwalają się sprawdzić. Nawet jeśli boicie się czy wstydzicie warto spróbować - nic nie tracicie, a możecie wiele zyskać :)

 Kończę właśnie drugą powieść, taką "serio serio", oprócz tego trzy opowiadania na koncie, wprawdzie niezbyt udane, i około dwudziestu wierszy, róznej jakości.
Pisanie jest absolutnie świetne, choć nie sądzę, bym miała ku temu jakieś zdolności. Jeśli mam sposobność, czasem popełniam felieton - polecam, fajna zabawa przy pisaniu. Bardzo przeżywam wymyślonych przeze mnie bohaterów, co ciekawe, niekiedy odnoszę wrazenie, ze przeobrazają się oni wbrew mojej woli, tzn. mam pomysł na jakąś postać, a w powieści staje się ona nagle zupełnie inna, "tak jakoś". W kazdym razie zachęcam do przyłozenia się i napisania powieści, bo uczucie po skończeniu jej - boskie. A zabawa przy tworzeniu - to oczywiste :)

Ja pracuję nad książką. Mam dopiero 58 stron, chociaż zabrałam się  za to półtora roku temu. Gdyby policzyć cały ten tekst, który wywaliłam, to jakieś 150 - 200 stron już by było ;)
Kiedyś z nudów przeglądałam sobie fragmenty początkowej wersji książki i doszłam do wniosku, że w porównaniu z moim obecnym stylem pisania tamte fragmenty są okropne. Uczyłam się na własnych błędach :D
Najciekawsze jest to, że w tej chwili to moje pisadło jest o czymś zupełnie innym, niż miało być na początku, ale myślę, że to jest już ostateczna wersja.
Jeżeli ktoś mnie poprosi, to dam przeczytać, acz niechętnie, bo podcas pisania często wracam do poprzednich rozdziałów, poprawiam coś, dodaję, uściślam, a ta wersja przeczytana przez tego kogoś jest już nieaktualna.
Jednego jestem pewna: jak skończę, to na 100% wydam i nie poprzestanę na jednej książce. Mam pomysły na co najmniej dwie serie i kilkanaście pojedynczych książek, a zasób pomysłów stale się powiększa ;)

Hej:) Fajnie, ze tyle osób pisze:D Potwierdzam to naprawdę swietna zabawa:) Mam do was natomiast kilka pytań, bedę wdzięczna jeżeli odpowiecie:)
1. Macie czasem tak, ze porównujecie swoje książki z innymi, które czytacie? Albo z pozycjami waszych ulubionych  pisarzy? Bo ja tak mam i niestety to zawsze wypada mi na minus:) Co oczywiscie nei jest niczym dziwnym ( swoja droga czytając ksiązki a lubie czytac, czegoś sie ucze) ale zawsze potem kiedy moja "ksiązka" wypada bardzo słabo wg mnie w porównaniu z inną, mnie to zniechęca.
2. Zawsze Wam się chce pisać? Bo mi nieraz tak, ale czasami mam, coś takiego że mi sie po prostu nei chce, uważam ze wglk mi to co napisalam do tej pory nie wyszło i pisze tylko dlatego że skoro już tak daleko zaszłam to szkoda mi to zostawic, a po drugie powtarzam sobie zdanie autortki tego tematu że bohaterom sie to po prostu należy:)
3. Macie takie plany na serio, zeby spróbować wydać to co napisałyście? Albo próbowałyście może już coś zrobić w tym kierunku?
4. Piszecie na komputerach czy w zeszytach? Ja na razie w zeszytach, ale zaczełam juz przepisywać na komputerze:)

e, nie ma to jak pisanie! Polecam na komputerze. I nie myślcie nigdy, że nie macie talentu. Najpierw pokażcie swoje utwory, niekoniecznie rodzinie. Myslałam, że jestem beznadziejna, a raz, pierwszy, wysłałam opowiadanko do pisma. I zaraz mi wydrukowali! Po prostu niesamowite uczucie! A , te pismo to Victor Gimnazjalista.

Ja piszę trzecie opowiadanie. Żadnego nie skończyłam, ale postanowiłam, że to zakończę, bo bohaterom się to po prostu należy. Mamy z koleżankami umowę, że piszemy i przynosimy co jakiś czas, żeby inne przeczytały i skomentowały. W przyszłości chciałabym, przejść obok księgarni i na jednej z okładek zobaczyć woje nazwisko ;d. Wiem, że moim słabym punktem są opisy miejsc, postaci... . Bardziej skupiam się na dialogach i emocjach. Pracuję nad tym. Moim idolem jeśli chodzi o pisanie jest pan Andrzej Sapkowski. Ma niesamowity talent.

Wiem, że wiele osób pisze książki i opowiadania, więc nawet nie pytam
się, czy ktokolwiek to robi. Jestem ciekawa, czy komuś dajecie to
przeczytać, czy próbujecie jakoś wydać, czy wiążecie z tym swoją
przyszłość, jak ocenacie własne prace i tak dalej... .

Tak, to, co pisę, daję przeczytać Mamie i przyjaciółce. Niektóre rzeczy umieszczam na swoim blogu, ale nigdy nie umieściłabym tam np. swojej książki.
Jak oceniam własne prace? Róznie. Czasem coś czytam i uważam, że jest to po prostu najzwyczajniejszy literacki gniot, a kiedy biorę coś innego myślę - "Jej, to jest genialne". Natomiast inne rzeczy uważam za np. przeciętne.

Na razie wydać nic próbuję ponieważ jeszcze nie mam co.

Tak, wiążę z pisarstwem swoją przyszłość. Nie wyobrażam sobie bez niej przyszłości.
Poza tym wiele osób liczy na moje powieści. Nie chcęzawieść an i innych, ani siebe.